MÜKEMMEL NE KELAM

Malum, dilimizde “mükemmel” diye bir sözcük var. Tabi bir de bunun anlamdaşları yahut yakın anlamlıları var: harika, şahane, muhteşem, kusursuz, olağanüstü, harikulade, fevkalade, muazzam, âlâ, aliyyülâlâ, fevkalbeşer. Bunlar aklıma gelenler elbette, var mı başka bilmiyorum.

Fakat bu yazının asıl konusu “mükemmel” kelimesine ait bir vurgu hususiyeti. Eğer “mükemmel” derseniz, yani kelimeyi duraksamadan söylerseniz (ki bu durumda vurgu son hecededir) bu sıradan bir tercih olacaktır. Bazıları daha fazlasına ihtiyaç duyuyor ve vurguyu klonluyor:

MÜK-KEMMEL

Birinci k’den sonra biraz duruyoruz, yeni (ve kelimenin orijinalinde olmayan) bir k ile devam ediyoruz.

Söylemeye çalışın bakalım. Nasıl, duyguların şaha kalktığı o an için biçilmiş kaftan değil mi?

Bilmiyorum başka dillerde -mesela İngilizcede- var mı böyle bir imkan. Ama yoksa eğer, bence çok şey kaybediyorlar.